Chłopi | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Chłopi

Charakterystyka pozostałych bohaterów „Chłopów”

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Karolina Marlęga

Rocho

Oto fragment, w którym Reymont wprowadził tego bohatera: „- Skąd on jest? - Skąd? Ze świata szerokiego, abo to kto wie? - Nachyliła się nieco, wzięła główkę na dłoń, obcinała liście i mówiła szybko, coraz głośniej, żeby i drugie słyszały: - Co trzecią zimę przychodzi do Lipiec i u Boryny zakłada kwaterę... Rochem kazał się przezywać, choć mu ta pewnie i nie Roch... Dziad jest i nie dziad, kto go tam wie... ale pobożny człowiek i dobry... ino mu tej obrączki nad głowę, a byłby rychtyk kiej te świątki na obrazach. Różańce mają na szyi obcierane o grób Jezusowy... obrazki dzieciom daje święte, a jak niektórym, to i takie z królami, co to z naszego narodu przódzi wychodziły... i książki pobożne ma takie, w których stoi wszystko, i historie różne o świecie... czytał je przecież mojemu Walkowi, to i ja, i mój słuchalim, inom przepomniała, bo i wymiarkować ciążko... A nabożny taki, że z pół dnia przeklęczy, drugi raz pod krzyżem albo i gdzie w polu, a do kościoła ino na mszę chodzi. Dobrodziej zapraszał go do siebie, na plebanię, to mu rzekł: - Z narodem mi ostać, nie na pokojach moje miejsce... - Miarkują też wszyscy, że nie musi być z chłopskiego stanu, choć mówi jak wszystkie i nauczny jest; jakże, z Żydem gadał po niemiecku, a we dworze w Drzazgowej - to z panienką, co była la zdrowia w ciepłych krajach, też rozmówił się po zagranicznemu... a od nikogo nic nie weźmie, tyle co kapkę mleka i kromkę chleba, a i za to jeszcze dzieci uczy... powiedają... - ale Kłębowa urwała z nagła, bo dziewczyny buchnęły śmiechem i aż się pokładały”.

Roch (lub Rocho) przybył do Lipiec, by uczyć mieszkańców wsi i opowiadać im historie będące metaforą boskiego miłosierdzia. Wzbudza zainteresowanie (i szacunek!) swym zachowaniem i zasadami. Charakterystyczna jest jego pobożność, częste pielgrzymki do Częstochowy czy niejedzenie mięsa. Bywa oczekiwanym gościem podczas wszystkich spotkań wiejskiej gromady, którą raczy ciekawymi opowieściami, historycznymi legendami. Dzięki skromności i uczynności nie wywyższa się i jest w pełni akceptowany, do czego przyczynia się również jego znajomość tajników rolnictwa czy bezpłatna nauka pisania i czytania dzieci lipczan. Po aresztowaniu mężczyzn to Roch zajął się organizowaniem pomocy, zarówno dla nich (dzięki jego zaangażowaniu Antek został tymczasowo zwolniony z aresztu), jak i pozostawionych w porze wiosennego siania kobiet (doprowadził do tego, iż na dwa dni do Lipiec przyjechali z pomocą w pracach polowych mieszkańcy okolicznych wsi).


Niestety, opuszcza przyjaciół, ponieważ wzbudza zbyt duże zainteresowanie żandarmerii.

Agata

Agata była krewną Kłębów, u których pracowała. pilnując dzieci i pomagając w gospodarstwie w zamian za dach nad głową. Gdy jednak nadchodziła jesień i praca w polu się kończyła, wyganiali ją, a ona chodziła „w świat” na żebry: „A co, chodzę od kościoła do kościoła, od wsi do wsi ,od jarmarku na jarmarek i tą modlitwą upraszam se u dobrych ludzi gdzie kąt, gdzie warzy łyżkę, gdzie grosik jaki! Dobre są ludzie, ubogiemu nie dadzą umrzeć z głodu, nie...”. Bardzo kochała lipecką wieś: „Mogła to mówić! kiej łzy jako ten deszcz rzęsisty zalały jej serce i spływały po wynędzniałej twarzy, że jeno mamrotała cosik, a tak się trzęsła w sobie, że ani weź naleźć różańca, ni tych słów pacierza, które się rozsuły po duszy palącą rosą, to porwała się z mocą i poszła, pilnie patrząc po polach i powiadając w głos jakie słowo modlitwy, przypomniane z nagła...”.

Mimo nieprzychylnego losu, starowinka odziana w łachmany, obwieszona różańcami i podpierająca się kijem bardzo wierzyła w Boga. Od kilku lat przygotowywała sobie „wyprawę na śmierć”: pościel, poduszki, pierzynę. Pragnęła jedynie umrzeć w łóżku, w ciepłej pościeli. Od dawna miała również odłożone pieniądze na pogrzeb. W końcu jej marzenie się spełniło – zmarła u krewnych, namaszczona przez księdza olejami, zostawiwszy rodzinie wyżebrane pieniądze.

strona:    1    2    3    4  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Pietrek grywał na:
a) harmonijce
b) organkach
c) harmonii
d) skrzypkach
Rozwiązanie

Tereska pracowała jako pomoc w domu:
a) kowala
b) organistów
c) Borynów
d) wójtów
Rozwiązanie

Roch przybył do Lipiec, by uczyć mieszkańców wsi i opowiadać im historie będące metaforą:
a) odkupienia i zmartwychwstania
b) sądu bożego
c) gniewu pańskiego
d) boskiego miłosierdzia
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Chłopi” – streszczenie szczegółowe
„Chłopi” – streszczenie w pigułce
Geneza „Chłopów”
Życiorys Stanisława Władysława Reymonta
Kalendarium twórczości Reymonta
Czas i miejsce akcji „Chłopów”
Narracja „Chłopów”
Kompozycja „Chłopów”
Problematyka „Chłopów”
Język „Chłopów”
„Chłopi” – młodopolska powieść czy epopeja?
„Chłopi” jako epopeja
Obyczaje mieszkańców Lipiec
Interpretacja tytułu „Chłopi”
Konwencje literackie w „Chłopach”
Motywy literackie w „Chłopach”
„Chłopi” na dużym ekranie
Najważniejsze cytaty z „Chłopów”
Bibliografia




Bohaterowie
Maciej Boryna – szczegółowa charakterystyka
Antek – szczegółowa charakterystyka
Jagna – szczegółowa charakterystyka
Hanka – szczegółowa charakterystyka
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Chłopów”
Jagustynka - charakterystyka postaci
Kuba Socha - charakterystyka postaci





Tagi:
• Cechy epopei na przykładzie Chłopów Reymonta • Cechy epopei w Chłopach • Impresjoniz w Chłopach • Naturalizm w Chłopach • Reymont biografia