Reymont, nazwany przez Antoniego Lange „(…) pierwszym pisarzem polskim, w którym nie ma lamentu”, zaczął pracę nad tetralogią zatytułowaną Chłopi, ponieważ w 1897 r. podpisał z redakcją „Tygodnika Ilustrowanego” umowę, w której zobowiązał się stworzyć takie dzieło.
Tetralogią nazywamy cykl literacki, składający się z czterech utworów, z których każdy stanowi zamkniętą całość; utwory łączy wspólna tematyka czy grupa postaci.
Wypadki losowe (kłopoty zdrowotne, wypadek kolejowy, w którym uczestniczył) spowodowały, że pisanie powieści trwało aż siedem lat (pracę rozpoczął w 1901, a zakończył w 1908 roku). Druk rozpoczęto w odcinkach, w „Tygodniku Ilustrowanym” od 18 stycznia 1902 roku, by kontynuować go z przerwami przez następnych siedem lat (do grudnia 1908 roku).
Pierwsze dwa tomy epickiego dzieła (Jesień i Zima) jako książka ukazały się w 1904 roku, część trzecia (Wiosna) w 1906, a czwarta (Lato) w 1909.
